Design schittert in dubbelrol bij duurzame innovatie

 

Design is optimistisch, schept betrokkenheid, kan omgaan met tegenstrijdige problemen en is gericht op het vinden van verrassende oplossingen. Dat zijn verdomd handige eigenschappen als je wilt innoveren en je innovatie ook wilt implementeren!

 

Innovatie wordt vaak geassocieerd met technologie. In werkelijkheid wordt disruptive innovatie echter voor slechts 40% gedreven door technologie en voor wel 60% door sociale aspecten. Het slagen van duurzame innovatie hangt zelfs voor 77% af van sociale innovatie en slechts voor 23% van technologische innovatie (Erasmus innovatie monitor 2015). Een collaboratieve, creatieve benadering is daarom hard nodig als we werkelijk duurzame innovatie willen realiseren. Het succes van innovatie is namelijk afhankelijk van de mate waarin ze wordt herkend en geadopteerd en zich flexibel kan verbinden met verschillende culturen, communities en contexten.

 

Misschien is het mooiste van de designbenadering wel dat ze middel en resultaat tegelijkertijd is. Het proces voedt nieuwe ideeën maar fungeert tevens als mediator. Beter en anders samenwerken, binnen organisaties, tussen bedrijven uit verschillende branches, met klanten en met overheid en publiek is een belangrijke sleutel voor duurzame veranderingen. Vanuit die verschillende achtergronden komen kennis en ervaring samen en krijgen verschillende perspectieven een stem. Die stapeling van kennis en ervaring schept kansen. Maar dat maakt het ook lastig, zeker wanneer de uitdagingen complex zijn. De designaanpak is een uitstekende facilitator voor samenwerking in de zogenaamde quadruple helix constellatie. De ontwerpende aanpak voedt de creativiteit en overbrugt verschillen in taal, achtergrond en ervaring. Het haalt gemeenschappelijke inzichten naar boven en inspireert tot het ontwikkelen van een aantrekkelijker toekomstperspectief. Hoe zou het anders kunnen? Welke ideeën hebben we daarvoor? Hoe krijgen we dat voor elkaar? De participanten ontwerpen samen de interventies om die gewenste situatie werkelijkheid te laten worden. Hierdoor ontstaat optimisme bij de deelnemers en enthousiasme en eigenaarschap voor de oplossingsrichtingen. Het gezamenlijk ontwerpen zet aan tot handelen, experimenteren en democratiseert de oplossingen. Niet door te polderen of door slappe compromissen te sluiten of door zoiets als inspraak, waarbij enkel voor of tegen kan worden gestemd, maar door met verschillende aandeelhouders de uitdaging op holistisch niveau te onderzoeken, te herdefiniëren en al experimenterend mogelijke oplossingen te verkennen voor duurzame sociaaleconomische waarde creatie.